Spelmagazijn > Nederlands > Menu > Evenementen > De Uitdaging > De Uitdaging 9 > Verslag Ronald

Titel (5K) Evenement

Datum: 16 september 2006
Locatie: Utrecht
Organisatie: Monique, Sandra, Jeroen en Enrico

De Uitdaging 9

Verslag Ronald I

(Koppels die een groter exemplaar van hun teamfoto willen, kunnen natuurlijk altijd even mailen.)

De 9e Uitdaging alweer. Dit keer zou ik met Rutger meedoen. Allebei hebben nog telkens met andere teamgenoten meegedaan. Alle keren dat ik meedeed werd ik tweede. Alle keren dat Rutger meedeed, werd hij eerste. Aan wie zou het eindresultaat dan liggen? We zullen het zien. Van tevoren even gebrainstormd. Waarom was de begintijd 9.35u en niet 9.30u? Wat moesten we allemaal meenemen? Hoe gingen we het aanpakken? Waar zouden we parkeren? Fietsen meenemen? Allemaal praktische vragen. We besloten in ieder geval de auto vol te laden met zinnige en onzinnige dingen, in de hoop dat er iets tussen zat dat we nodig zouden hebben. De afgelopen weken hadden we de organisatie al proberen uit te horen, maar dat wilde maar niet lukken. We wilden ruim op tijd aanwezig zijn om van alle koppels een foto te kunnen maken. Om 8 uur vertrokken we van huis en om 10 voor 9 liepen we de stationshal in. Daar stond al een koppel. Dat was al om 8 uur gearriveerd. Lekker fanatiek!

het tijdenbord

Even later verscheen ook de organisatie: Sandra, Enrico en Monique. Later op de dag zou Jeroen de plaats van Monique innemen. Langzaam maar zeker druppelden de andere koppels binnen. Een aantal nieuwe gezichten, maar ook een hoop bekenden. Elf koppels maar liefst. Zoveel hadden we er nog nooit gehad. En iedereen had er blijkbaar zin in. De koppelgenoten van Ronald II en Pieter kwamen iets te laat, dus die zagen we pas later voor het eerst.

Nienke & BoB, IJsbrand & Edwin, Miranda & Yolanda

Danny & Willem, Robert & Dirk-Jan, Ronald II

Patrick & Patatina, Alexander & Deborah, Sacha & Henk-Jan

Pieter, Rutger

Vooraf zagen we Sacha & Henk-Jan als de grootste concurrenten. Zeer ervaren kandidaten die elkaar goed aanvullen. Maar het is natuurlijk afwachten hoe de nieuwe deelnemers het zullen oppikken. Iedereen stond te trappelen om te beginnen. 1 minuut te vroeg mochten we al op pad gaan. We zochten een tafeltje op. Rutger haalde een kopje thee en ik installeerde de CD-speler. We begonnen te luisteren en na de huishoudelijke regels begonnen de vragen. Al snel werd duidelijk dat er geen eindspel zou zijn. En natuurlijk volgden niet veel later de eerste tijdvragen. En het werd ook duidelijk dat we later op de dag naar Den Bosch zouden moeten gaan, wat niet geheel een verrassing was. Zo werd er een nieuw soort vraag geïntroduceerd: de tweelingvraag, met zowel een opdracht in Utrecht als Den Bosch. Als je ze beide goed zou doen, dan kreeg je nog extra bonuspunten. Maak een foto om 5 voor 11 van de Domtoren en om 5 over 2 van de St.Jan kathedraal. Nadat we een vraag of 30 hadden uitgeschreven, besloten we de stad in te gaan om de gevraagde foto te gaan maken. We moesten ook nog langs bij een café om de ontbrekende spullen op te halen, die de organisatie volgens eigen zeggen "vergeten" was af te geven. Tijdens het lopen luisterde ik verder. Schrijven ging nu niet en Rutger bleef verstoken van de nodige informatie. We hoorden echter nog wel belangrijke vragen en opdrachten, waar we onderwijl mee aan de slag konden. In het café kregen we een appel, een rauw ei, een mandarijn en een sudokupuzzel. Met deze laatste konden we toegang krijgen tot een internetpagina, maar dat was van later zorg. Het rauwe ei moesten we ergens laten koken. De mandarijn moesten we in een zo lang mogelijke schil schillen. De appel was gewoon voor de dorst.

zoveel mogelijk vervoermiddelen op één foto
een trein, een bus, een auto, een fiets en een kinderwagen

We gingen naar The Joker om een Magic kaart op te zoeken en om te kijken of het ei daar gekookt kon  worden. Dat laatste ging niet lukken. Henk-Jan was ook al bij The Joker en hij zocht alvast de kaart op in het boek. Later kon ik zoeken en de naam die ik vond leek niet op de naam die Henk-Jan opschreef. Het bleek een duur kaartje van € 12,50 te zijn en de volgende deelnemers zouden het kaartje moeten kopen om aan de informatie te komen. Ik ging richting het internetcafé om daar de rest van de vragen uit te schrijven. Ondertussen hield ik met Rutger telefonisch contact voor het geval hij meer foto's moest maken. Nadat ik eindelijk alles had uitgeschreven kon ik gaan internetten. Ik had nog ongeveer een uur. Het zoeken ging moeizaam. Vrij pittige vragen om op internet te vinden en door de beperkte tijd word je wat minder kieskeurig. De kans op fouten werd groter. Tegen kwart voor één verscheen Rutger. Hij had wat moeite gehad om het café te vinden, maar had de nodige foto's gemaakt, het ei laten koken, een straatmuzikante gereserveerd, een daklozenkrant gehaald. Snel naar de straatmuzikante toe. We kwamen haar zusje tegen en maakten daar de benodigde foto en uiteraard kreeg ze een aardige beloning. Snel naar de auto. We moesten eigenlijk nog een foto maken van de Kerkstraat, maar de foto van de St.Jan vonden we ook belangrijk. Dan maar naar Den Bosch.

op de foto met een straatmuzikante

Onderweg loste ik de Sudoku op (later hoorden we dat er op internet een sudoku-solver bestaat). Hieruit volgde de toegangscode voor een internetsite. In de auto hadden we natuurlijk geen internet. Snel naar Koen gebeld. Caroline was nog met de kids naar afzwemmen, dus die kon nog niet helpen. Koen vertelde wat er te zien was. Allemaal plaatjes, dat ging lastig via de telefoon. In de Den Bosch maar snel naar internet zoeken om te kunnen kijken. File! Dat is vervelend. Zo'n 20 minuten in de file gestaan. Dat is tijdverlies en halen we Den Bosch wel op tijd? Om 2 uur reden we eindelijk in de buurt van de St.Jan. Nog 5 minuten, maar een wachtrij voor de parkeergarage. Ik sprong uit de auto en rende richting de St.Jan. In mijn ooghoek zag ik ineens Sandra, Enrico en Jeroen lopen. Met nog 2 minuten te gaan was ik bij de St.Jan. Even wachten op de klok en dan de foto maken. Gelukt!

de Dom en de St.Jan met de gevraagde tijd

Terug naar Rutger voor een nieuwe planning. Eerst maar internetten. Via het postkantoor kwamen we bij de bibliotheek. Ook daar weer een bekend gezicht: Henk-Jan. Gelukkig was er nog een internet plaatsje. Ik ging aan de slag en Rutger ging op pad. Het internetten ging een stuk beter en de antwoorden stroomden binnen. Ook eindelijk de extra vragen kunnen bekijken. Lastige vragen op het eerste gezicht. Ook hier maar ruim een uur de tijd, want de bibliotheek ging om 4 uur dicht. Rutger slaagde goed in zijn opdrachten en tegen kwart voor 4 was hij weer bij de bibliotheek. Ik had een klein dipje en ook Rutger kon wel even een korte break gebruiken. De bibliotheek ging sluiten en we besloten de foto's te laten afdrukken. Een politieagent te paard hadden we niet gevonden, dus maar snel een foto van internet gemaakt. Bij de fotowinkel kwam een ander team al foto's ophalen en toen we weggingen kwam een volgende team foto's brengen. Goed voor de Bossche middenstand.

of

even inzoomen en de foto zou wel goedgekeurd geweest zijn...

We moesten naar een café voor een extra opdracht. Buiten zat Sandra te wachten en binnen konden we de opdracht doen bij Jeroen en Enrico. Zoveel mogelijk lampjes en metertjes opnoemen van het dashboard van een Suzuki Swift uit 1994. Bij een fout lag je er uit. Uiteindelijk haalden we er 7 van de 14. Er zat niet eens een lampje op voor het dimlicht. Op het terras nog even rondgevraagd waar de IJsvogel was. Dat bleek vlakbij te zijn. Snel er langs om de teksten te zoeken. In de nabijgelegen boekwinkel hadden ze helaas geen Arendsoog boeken meer. Op internet was er wel veel te vinden, behalve de hoofdstuktitels. Jammer. Ook had ik toevallig afgelopen week het omnummertoestel van de KPN weggedaan, dat ik nog had sinds 1995, de grote omnummeractie. De naam schoot me maar echter niet te binnen. Daarna maar de foto's ophalen. Nog snel naar de St.Jan om grafnummer 483 op te zoeken. De graven lagen niet op volgorde, dus het was even zoeken.

Graaf van Nassau en Zoete Lieve Gerritje

Vervolgens naar de auto. Even inventariseren. Het werd tijd voor telefoonacties. We hadden hulp nodig. Caroline was inmiddels thuis en bleek evenals vorig jaar een goede hulp. Lody maakte het ene zoekplaatje rood en schoof het op de computer over het blauwe plaatje heen. De verschillen waren nu prachtig te zien. Helaas vonden we er te veel, waardoor we later strafpunten opliepen. De vader van Rutger wist de opera te herkennen. Het nichtje van Rutger (Mandy van 13) belde voor ons een poolcafé om de kleur van bal 11 te achterhalen. Mijn ouders en mijn zus werden ingeschakeld, Saskia werd gebeld voor de tune van een televisieprogramma en de kleur van het Plus logo. De kleurplaat werd ingekleurd. Na ruim anderhalf uur bellen en uitwerken besloten we richting het eindpunt te rijden. Tegen zevenen reden we de parkeerplaats op. Nu moesten de antwoorden nog worden uitgewerkt, de verzamelspullen worden uitgezocht, de foto's worden voorzien van naam en nummer, de jokers moesten worden toegekend. Dat kostte onverwacht nog veel tijd. Om half acht moesten we toch echt naar binnen. Bij het binnengaan in de lift ontving ik nog een SMS-je van Caroline met een antwoord. Snel op de lijst gezet en om 19.34u stapten we binnen. Ongeveer de helft van de deelnemers was aanwezig. Enrico en Jeroen verwerkten de uitslagen. Sandra zorgde voor het eten: schotels met salades, hamburgers, broodjes, vleesspiezen, vruchten en ga zo maar door. Iedereen liet het zich goed smaken, terwijl de belevenissen van de dag werden doorgenomen. Na het eten moest iedereen nog even in volgorde van lengte gaan staan, zodat ook die vraag kon worden gecontroleerd door de organisatie. Twee koppels moesten nu helaas vertrekken in verband met andere bezigheden. Jammer. Maar ze waren beide wel erg enthousiast.

lekker eten

Sandra begon met het vertellen van de antwoorden. Jeroen en Enrico werkten inmiddels onder hoogspanning aan de einduitslag. Over een paar vragen was een kleine discussie, maar verder zat het prima in elkaar. Henk-Jan en Sacha leken erg goed te gaan. Ze hadden in ieder geval meer goed dan wij, want enkele antwoorden van ons bleken fout te zijn. Ik voelde de bui alweer hangen. Dat zou weer een tweede plaats gaan worden. Of waren er nog andere goede teams. Een mandarijnenschil van 1.90m? Wauw! Er waren diverse inventieve oplossingen en ook de anderen hadden duidelijk niet stilgezeten. Eindelijk was er de einduitslag. De officieuze uitslag, want de organisatie was er niet 100% zeker van dat ze geen fouten hadden gemaakt. Correcties volgen mogelijk later nog. Danny en Willem kregen maar liefst 55 strafpunten wegens te laat binnen komen. Ze werden niet laatste. En als ze op tijd waren geweest, waren ze op de 5e plaats geëindigd. Robert en Dirk-Jan waren ook te laat. Zij kregen echter geen strafpunten: ze waren opgesloten in een parkeergarage, die om 18.00u dicht bleek te gaan. De stemming had er gelukkig niet onder geleden. Jeroen was toe aan de top 3. Hij maakte het spannend. Op de derde plaats eindigden uiteindelijk IJsbrand & Edwin. Een knappe prestatie voor het team dat voor het eerst meedeed. Nu ging het nog tussen ons Henk-Jan & Sacha, zoals verwacht. Jeroen maakte het nog spannender. Zou ik weer tweede zijn geworden? Nee! We hadden gewonnen. We konden het niet geloven. Waar hadden we dan nog punten gewonnen op Henk-Jan & Sacha. Ook zij waren geschokt. Hadden ze het niet gered? Samen met Rutger ontving ik de beker van Sandra. Ik had een spel voor de winnaars beschikbaar gesteld. Nu we zelf hadden gewonnen besloten we het aan het team te geven dat laatste was geworden: BoB & Nienke. Ook voor de organisatoren had ik nog een cadeautje meegenomen. Een applausje van iedereen voor de organisatie. De organisatie had ook voor de deelnemers nog een cadeautje. Een puzzeltje van chocola. De uitslag is nog even onder voorbehoud, maar een voorsprong van 20 punten moeten we toch kunnen behouden? Dat we met 2 parkeerbonnetjes een gedeelde eerste plaats hadden, hadden we niet verwacht: 15 punten. Met 1 bonnetje haalden Henk-Jan & Sacha toch ook nog 11 punten. De uitslag werd nog even bekeken en langzaam maar zeker dropen de vermoeide koppels af. Om 12 uur vertrokken wij ook, in de auto nog even brainstormend over de volgende uitdaging. Deze was in ieder geval prima geslaagd geweest met een onverwachte overwinning. De samenwerking had echter op een aantal punten nog veel beter gekund. Daar hadden we meer winst uit kunnen halen. Maar verder waren we natuurlijk blij met deze overwinning, met dank aan iedereen die heeft meegeholpen.


De Uitdaging 2006


 

Andere Uitdagingen in Spelmagazijn:

Terug naar De Uitdaging

 

 Spelmagazijnby Ronald Hoekstra - 2006